Firma “Milewski” Produkująca Okna chcąc spełnić potrzeby wymagających Klientów i zagwarantować pełną satysfakcję stosuje w swych wyrobach sprawdzone nowości, dba o maksymalną funkcjonalność, oferuje szereg rewolucyjnych udogodnień, znacznie polepszających komfort użytkowania swych wyrobów: Okna i drzwi.

Nowości w dziedzinie szkła które jest stosowane do produkcji Okien!

• Pierwsze na świecie szkło samoczyszczące dzięki zaawansowanej formule dual action która zapobiega gromadzeniu się zanieczyszczeń organicznych na szkle.
• Szyby o “kontrolowanej” przezroczystości zawierające ciekle kryształy regulujące przepuszczalność światła.
• Zespolenia szybowe z “ciepłą ramką dystansową” - eliminujące kondensację pary wodnej na obrzeżach szyb.
• “Gorące szyby” - latem chłodzą zima grzeją U=0,3 W/m2 - U=0,7 W/m2.

Źródło: http://www.milewski.com.pl

Poczucie bezpieczeństwa to jedna z głównych potrzeb człowieka. Chcemy czuć się bezpiecznie na ulicy, podczas podróży czy na zorganizowanych imprezach. Lecz najbardziej dbamy o bezpieczeństwo we własnych domach. Nikt z nas świadomie nie kupi produktu, który może narazić nas na niebezpieczeństwo. Okna dachowe to specyficzne produkty, montowane w konstrukcji dachu, nad głowami użytkowników. A przecież na dachach czasem pracują ludzie. Dlatego okna muszą zapewniać bezpieczeństwo użytkowania oraz zabezpieczać przed łatwym wejściem do budynku.

Z pozoru niedostrzegane zagrożenie naprawdę jest poważne. Dane statystyczne z USA, gdzie w ciągu jednego roku zginęły aż 23 osoby wpadając przez świetliki do wnętrza budynku, wskazują na istnienie problemu. Aby zapobiec takim wypadkom amerykańska instytucja NIOSH, zaleca używanie produktów spełniających normy bezpieczeństwa. Również w Europie funkcjonują przepisy budowlane określające m.in. bezpieczeństwo użytkowanych budynków. I lutego 2007 weszła w życie zharmonizowana norma EN 14351-I dla okien i drzwi. W jej skład wchodzi norma EN 13049 określająca klasy bezpieczeństwa okien dachowych (wykres).
Firma FAKRO, producent okien dachowych, dba o bezpieczeństwo użytkowników. Produkuje wysokiej jakości, trwałe i bezpieczne okna dachowe. Jako pierwsza wprowadziła na rynek m.in. okna standardowo wyposażone w szybę hartowaną, która objęta jest bezterminową gwarancją na rozbicie przez grad. Co więcej, konstrukcja okna jest specjalnie wzmocniona dzięki czemu okna FAKRO jako jedyne posiadają III klasę bezpieczeństwa dla całego okna wg normy EN 13049. Okna dachowego FAKRO nie da się w łatwy sposób otworzyć, np. poprzez dynamiczne naciśnięcie nogą na górną, zewnętrzną część okna. Nie spowoduje to otwarcia skrzydła bądź wyrwania zawiasów. Kominiarz lub osoba z ekipy remontującej dach nie wpadnie przez okno, jeżeli przypadkowo nadepnie na skrzydło. Daje to gwarancję bezpiecznego użytkowania budynku.

W porównaniu z innymi oknami, okna dachowe FAKRO są skuteczniej zabezpieczone przed nieproszonymi gośćmi. Wraz ze wzrostem zamożności społeczeństwa wyposażenie naszych domów staje się coraz cenniejsze. Dlatego naturalna jest chęć ochrony swojego majątku. Podczas naszej nieobecności włamywacze mogą spowodować znaczne straty. Dane statystyczne są niepokojące. Wskazują one, że włamań coraz częściej dokonuje się przez okna dachowe. Wydarzenia w Katowicach potwierdzają, że okno dachowe może być miejscem przez które, nieproszony gość dostanie się do środka. W lipcu 2008 ochrzczony przez media “człowiekiem - pająkiem” mężczyzna, wchodził do mieszkań (między innymi przez okna dachowe) i głaskał śpiące kobiety. Z pozoru zabawna sytuacja, zainspirowała nas do poruszenia tematu bezpieczeństwa okien dachowych.

Firma FAKRO dba o ochronę naszego mienia i zdrowia. Można spokojnie spać wiedząc że w dachu zamontowane są najbezpieczniejsze okna dachowe FAKRO odporne nie tylko na każdą pogodę.
Nikt i nic nas niezaskoczy.
www.fakro.pl
Firma FAKRO dba o ochronę naszego mienia i zdrowia. Można spokojnie spać wiedząc że w dachu zamontowane są najbezpieczniejsze okna dachowe FAKRO odporne nie tylko na każdą pogodę.
Nikt i nic nas niezaskoczy.

Źródło: Murator

Jeśli zamierzamy zmienić wielkość otworów okiennych w czasie budowy, to zmiany te będą traktowane jako nieistotne odstępstwa od projektu. Nie trzeba więc zamawiać projektu zamiennego i uzyskiwać decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W takim wypadku wystarczy, że projektant zamieści w projekcie budowlanym odpowiednie informacje (rysunek i opis) dotyczące zmian. Nieco bardziej skomplikowana jest zmiana wielkości otworów w istniejącym obiekcie. Nie może być kwalifikowana jako remont, gdyż nie stanowi odtworzenia stanu pierwotnego, a tylko wtedy roboty z tym związane można wykonywać na podstawie zgłoszenia. Tak więc zmiana wielkości otworów okiennych lub drzwiowych w istniejącym domu będzie traktowana jak przebudowa budynku, a to wiąże się z koniecznością uzyskania pozwolenia na budowę.

Źródło: Murator

1. Wyeliminowanie kolizji. Przy okazji sprawdzania otworów na drzwi warto też się zastanowić nad rozkładem pomieszczenia i ustawieniem mebli. Czasami okazuje się, że zmniejszenie szerokości drzwi o 10 cm sprawi, że podczas otwierania nie będą zawadzały o stojące za nimi meble, a przejście stanie się wygodniejsze. Rozsunięcie otworów znajdujących się na prostopadłych lub przeciwległych ścianach może też pomóc zapobiec ewentualnym kolizjom.

2. Okno a zlewozmywak. Czasami wykończenie wnętrz może wymusić zmianę otworów okiennych. Na przykład jeśli planuje się umieszczenie w kuchni ciągu szafek i zlewozmywak pod oknem, skrzydło podczas otwierania nie może zahaczać o kran. Należy zmierzyć promień otwierania i w razie konieczności osadzić okno wyżej, zmniejszając jego wysokość. Standardowa wysokość szafek z blatem kuchennym to 85-95 cm, do tego wysokość kranu średnio 20-30 cm - dolna krawędź skrzydła okiennego musi się więc znaleźć na wysokości 105-125 cm ponad poziomem gotowej posadzki (trzeba ją uwzględnić w pomiarach). Krawędź otworu może być kilka centymetrów niżej. Taka zmiana zakłóca jednak wygląd elewacji - pozostałe okna zachowają przecież pierwotny poziom. To samo dotyczy sytuacji, w której zwiększa się wysokość okna, aby wykorzystać parapet jako siedzisko - jedno długie okno może nieciekawie wyglądać z zewnątrz. Takie eksperymenty lepiej więc robić tylko na elewacjach, na których nie ma innych okien, oraz w porozumieniu z architektem.

3. Ostrożnie ze zmniejszaniem. Czasami wydaje nam się, że zaprojektowane otwory są zbyt duże i decydujemy się na ich zmniejszenie. Zapominamy przy tym, że po wstawieniu okien światło szyby będzie znacznie mniejsze. Od wielkości otworu trzeba bowiem odjąć szerokości szczelin dylatacyjnych między ramą a murem oraz grubość ościeżnic i ram skrzydeł, czyli przynajmniej kilkanaście centymetrów. Pochopne zmniejszenie otworów może doprowadzić do tego, że w oknach więcej miejsca zajmie rama niż szyba, co źle wygląda, a przede wszystkim nie zapewnia wystarczającego doświet-lenia pomieszczeń. Powierzchnia szyby musi pozostawać w stosunku 1:7-1:8 do powierzchni podłogi pomieszczenia.

4. Dodatkowe otwory. Osobnym zagadnieniem jest wstawienie okna czy drzwi w miejscu, gdzie nie były one przewidziane. W ścianach działowych jest to dość łatwe, bo można wstawić w nie stalową belkę nadprożową i pod nią wykuć otwór. Jednak dodatkowe okno w ścianie nośnej narusza konstrukcję budynku, wymaga wzmocnienia dopasowanego do ściany i do wielkości otworu, a jego osadzenie nie zawsze jest możliwe. W każdym razie nie wolno decydować się na nie samodzielnie - takie rozwiązanie musi zaprojektować konstruktor.

Źródło: Murator

Wymiary otworów muszą być o kilka centymetrów większe niż wymiary ościeżnic podawane w wykazie stolarki. Umożliwi to zachowanie luzów dylatacyjnych między ramą a murem. Wynoszą one 2-3 cm po bokach i na górze oraz 5-6 cm od dołu - żeby zmieściła się listwa progowa. Otwór powinien więc być 4-6 cm szerszy i 7-9 cm wyższy niż ościeżnica. Najprościej sprawdza się wymiary otworu, mierząc jego przekątne i dwa prostopadłe boki. Jeżi obie przekątne są jednakowe, a długości boków zgodne z projektem, miary otworu są prawidłowe. Oczywiście nie dotyczy to okien o nieregularnym kształcie, trójkątnych, łukowych czy trapezowych - ale one zawsze są wykonywane na zamówienie i niewielkie odchylenia nie mają znaczenia.

Jeśli przekątne otworu mają różne długości. Oznacza to, że jego krawędzie nie są prostopadłe, czyli otwór nie jest prostokątny. Boczną krawędź otworu udaje się czasami wyrównać, jeżeli górny narożnik twoży kąt ostry. Można wtedy przyciąć krawędź, uzyskując otwór nieco szerszy ale równy (przycinania nie poleca się w ścianach z ceramicznych pustaków szczelinowych czy poryzowanych, łatwo je natomiast wykonać w przypadku silikatów albo betonu komórkowego). Pozostawienie nierówności utrudnia montaż, wymaga użycia specjalnych łączników i obróbki. Trzeba też dopasować ramę ościeżnicy do nierównego otworu - jej bok musi odpowiadać kroiowi krawędzi trapezowego otworu, a nie dłuższej. Nie może bowiem stykać się z narożami czy krawędziami otwór musi pozostać między nimi wymaganyny luz dylatacyjny.

Gdy obie przekątne otworu są różne, ale wymiary jednego lub obu boków są niezgodne z projektem. Takich otworów nie da się poszerzyć bo znajduje się nad nimi nadproże. Musi ono opierać się na ścianach określonej długości - podcięcie nych krawędzi sprawi, że głębo! podparcia zbytnio się zmniejszy, ai może zwiększyć ugięcie belki n prożowej, osłabić jej nośność i spowodować pękanie ściany. Zmniejszenie otworu również nie jest dobrym rozwiązaniem, bo zmienia parametry cieplne otoczenia okna. Taki sposób sprawdza się natomiast w przypadku drzwi wewnętrznych - tam nie są istotne parametry cieplne, tylko stabilne zamocowanie. Zbyt szeroki otwór można więc zmniejszyć, wstawiając wąski pasek muru powiązany kotwami ze ścianą albo drewniane słupki. Okna do zbyt dużych otworów najlepiej zamówić większe, z szerszą ramą albo z profilem poszerzającym.

Pozostawienie nieodpowiednich wymiarów otworów. Taka sytuacja wymusza zamawianie niestandardowych okien i drzwi. Jednak coraz więcej producentów stolarki odchodzi od pojęcia „okna standardowe” i traktuje wszystkie zamawiane elementy jako wykonywane na zamówienie, nawet jeśli mają typowe wymiary. Zamawianie okien u takich producentów nie naraża nas więc na koszty związane z dopłatą za skrzydła szersze czy niższe - wycenia się po prostu element o określonych wymiarach. Pozwala to dopasować stolarkę do otworów bez konieczności ich przebudowywania. W przypadku drzwi problem pozostaje, bo tam nadal obowiązują standardy. Tu jednak można ratować się odpowiednio dobranymi ościeżnicami i regulacją odchyłek podczas montażu.

Źródło: Murator

Z reguły do zakończenia stanu surowego nie pilnujemy prawidłowego wykonania otworów na okna. Błędy wychodzą na jaw najczęściej dopiero wtedy, kiedy przychodzi czas wykańczania. Niestety, źle wykonane otwory mogą narazić nas na przeróbki, za które musimy wykonawcom dodatkowo zapłacić, i które wydłużą czas robót, albo „tylko” na dodatkowe koszty przy zakupie niestandardowych wyrobów (na indywidualne zamówienie) . Radzimy sprawdzić, które rozwiązanie będzie bardziej opłacalne…

W pierwszej kolejności należy skontrolować usytuowanie otworów w ścianie, a zwłaszcza poziom ich górnych krawędzi, czyli nadproży. Trzeba to zrobić, uwzględniając poziom posadzki. Jeżeli okaże się, że nadproża znajdują się na złej wysokości, można pokusić się o dopasowanie dolnych krawędzi otworów okiennych do poziomu nadproża, tak żeby uzyskać pożądany wymiar. W przypadku drzwi sytuacja jest trudniejsza, bo ich poziom jest uwarunkowany poziomem posadzki. Poza tym ich wysokość w świetle nie może być mniejsza niż 2 m, aby po wstawieniu ościeżnicy nie uderzać w nią głową. Jeśli okaże się, że otwory na drzwi są zbyt niskie, trzeba będzie zniszczyć nadproża i ponownie zrobić je na właściwym poziomie. Niestety, jest to bardzo trudne do wykonania w gotowej wymurowanej ścianie. W przypadku otworów wyższych niż projektowane najczęściej zamawia się po prostu wyższe
okna i drzwi. Warto przy tym zauważyć, że zazwyczaj wszystkie nadproża, a przynajmniej te w otworach znajdujących się na jednej elewacji, powinny być na jednakowym poziomie. Pozwala to łączyć je w dłuższe belki nad sąsiadującymi otworami, ułatwia też prace murarskie w przestrzeni pod wieńcem budynku. Korygowanie jednego otworu wiąże się więc z koniecznością poprawy wszystkich z nim powiązanych.

Źródło: Murator

Poddasze to nie tylko skosy. Zobaczmy, jak trzeba wykańczać otwory okien dachowych, kominy lub co zrobić, żeby krokwie pozostały widoczne.

Podczas wykańczania poddasza napotkamy takie niespodzianki, jak kominy lub okna dachowe. Musimy te miejsca potraktować w sposób szczególny. Sprawdźmy też, jak zabudować poddasze, aby krokwie dachu pozostały odsłonięte i nadały wnętrzom oryginalny wygląd.

Wokół okna dachowego

Wykończenie skosów wokół okien połaciowych rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy są rozmieszczone i wypoziomowane profile bądź łaty rusztu. Górna powierzchnia glifu okiennego powinna być pozioma (równoległa do podłogi) - zapewnia wówczas lepsze doświetlenie poddasza - a dolna musi być pionowa, by umożliwić właściwą cyrkulację powietrza wokół okna i zabezpieczyć przed powstawaniem ewentualnych zawilgoceń w jego obrębie. W przypadku desek lub paneli drewnianych konstrukcje nośną we wnęce okiennej robi się z drewna. Rozmieszczenie listew jest podobne jak przy ruszcie stalowym.
Jeśli na połaciach nie będzie rusztu, pamiętajmy, żeby boki krokwi sąsiadujących z oknem ocieplić przynajmniej 5-centymetrowymi pasami wełny umieszczonej między przybitymi wcześniej j listwami drewnianymi. Do listew przybijemy potem materiał okładzinowy - płyty] OSB, c-w lub sklejkę. Gdy do wykańczania używamy płyt drzewno-magnezytowych, zastąpią one dodatkową warstwę wełny, gdyż same mają dobre właściwości termoizolacyjne.

Jednak ocieplenie krokwi przy oknie nie zawsze jest możliwe, gdyż często są one za blisko okna i wełna już się nie zmieści.

Gdy na drodze stanie komin

Dosyć łatwo go obudować. Należy tylko pamiętać, że żaden materiał okładzinowy nie powinien ściśle do niego przylegać. Między okładziną a kominem trzeba postawić szczelinę dylatacyjną.
Gdy skosy w obrębie komina wykańczamy płytami c-w lub drzewno-magne-zytowymi, wówczas pozostawiamy wokół niego 3-5-milimetrowy odstęp, który wypełniamy klejem szpachlowym lub elastyczną masą uszczelniającą. Przed nanoszeniem tynku styk trzeba będzie uzbroić, oklejając komin i okładzinę wokół niego pasem siatki z włókna szklanego szerokości 25 cm.
Jeżeli używamy płyt OSB lub sklejki, szczeliny niczym nie wypełniamy, tylko wokół komina przykręcamy szerokie listwy maskujące, które zasłonią szczelinę i będą stanowić ładny element wykończeniowy.
Tak samo robimy w pra padku boazerii.

Krokwie wychodzą z ukrycia

Jeśli krokwie są wystarczająco równe i ładne,! warto je wyeksponować Niestety, w czasach, I gdy dachy muszą być | solidnie ocieplone, j( to rozwiązanie coraz bardziej kłopotliwe. 1 Zobaczmy, jak zabudodać skosy, żeby krokwie było widać
Metod takiego wykończania poddasza. Aby zachować widok krokwi jest więcej. Można powiększyć ich wysokość, domocowując od spodu krawędziaki drewniane o tej samej szerokości.
Można również montować do krokwi specjalne skrzynki-atrapy udające prawdziwe krokwie. Budując okładzinę między krokwiami, trzeba zwracać szczególną uwagę na styk płyt lub boazerii z krokwiami.
Okładzina powinna być od nich odsunięta na 5-10 mm. W przypadku płyt g-k, między okładziną a krokwiami robi się połączenia ślizgowe. Jest to bardzo pracochłonne, zważywszy ile krokwi mamy na poddaszu.

Wygodniej jest maskować styki listwami dekoracyjnymi mocowanymi do krokwi.
Styki płyt i krokwi można również wypełnić bezbarwną masą uszczelniającą, ale nie ma co liczyć, że spoina taka będzie wieczna.

Źródło: Murator